"Verpest de feministe de goede sfeer door op seksistische momenten te wijzen? Of legt ze de kwade gevoelens bloot die onder de goede sfeer verborgen, verdrongen of ontkend worden? Komen er kwade gevoelens de kamer binnen wanneer iemand zijn of haar woede over bepaalde zaken uit? Of zou woede juist het moment kunnen zijn waarop de kwade gevoelens die door de dingen heen circuleren, op een bepaalde manier naar de oppervlakte worden gebracht?”

Op deze manier breekt de hedendaagse filosoof Sara Ahmed een lans voor de killjoy feminism.

Waarom verzet Ahmed zich als queer fenomenoloog tegen “Theorie met een grote een T”?

Hoe worden problemen door middel van non-performativiteit onder het tapijt geveegd?

En waarom moeten we ophouden klagers tot het probleem te maken?

Te gast is Sofie Avery

De denker die centraal staat: Ahmed

“Tijd is schepping of het is niets”

Op deze manier drukte de Franse filosoof Henri Bergson uit dat tijd de bron van creativiteit is.

Wat is volgens Bergson het verschil tussen deze scheppende tijd en de meetbare tijd?

Waarom verhouden geest en lichaam zich tot elkaar als een violist tot een viool?

En waarom is lachen een vorm van maatschappijkritiek?

Te gast is Hein van Dongen

De denker die centraal staat: Bergson

'De staat is niet de hoogste incarnatie van de Idee, zoals Hegel geloofde; de staat is niet een soort collectieve supermens; de staat is slechts een instantie die gerechtigd is macht en dwang te gebruiken … een instrument in dienst van de mens. Maar de mens is geenszins voor de staat. De staat is er voor de mens.”

Op deze manier bood de Franse filosoof Jacques Maritain tegenwicht aan het totalitarisme in de twintigste eeuw en brak hij een lans voor mensenrechten.

Waarom moeten we volgens Maritain af van de term soevereiniteit?

Op welke manier staat zijn denken haaks op dat van Kant en komt hij tegelijk op dezelfde punten uit?

En waarom is het eigenlijk jammer dat zijn denken nu zo actueel is?

Te gast is Maurits Potappel

De denker die centraal staat: Maritain